seni bulmadan

kendim gibi bilirim
onun beni bilebildigi kadarki gibi,
kesfe ciktik kendimi, seni ve o’nu bilmeyi
kendimizi
kendimi bilmenin tilsimi bilirim…
bildikce bilmedigimi bilirim
bildiklerimizi bilmeyi ararim
gördükce, okudukca, bildikce, anladikca haddimi bilirim
ben bildikce
seni
kendim bilirim
sen evrenim ben ruhun olurum
ben kalem… sen olursun yazarim bilirim
dilim seni söylese
kulaklarimda beni duyarim
sen öteki olsan
karsimda sanki ben dururum
ben seni bilmeden
seni bulmadan
kendimi vururum
sonra orda yatip kanayan kendimi bulurum
sen beni vurmusum
birgün bilirim
ben seninle vurulmusum
up uzuuun yatarim
yitik hafizali diyarlarda dünyayinin sirrini ararim
sen’in pirtilasmamis kanimda bilincimi yitirirsin
sen’im ben sen bunu bilemezsin