Hani insan birşey yazmak ister de, yazacak birşey bulamaz da, ne yazsam diye düşünür de, yazacak birşey bulamaz da, saçmaladığını sanarak saydığı kelimelerden bi cümle oluşur ya..

İşte öyle bir durumdur yazmak istemek fakat yazacak birşey bulamamak..

Aslında yazacak birçok ÅŸey vardır. (Pardon ÅŸey ne?) Ama insan o an beynini ÅŸartlandırmıştır; “Aklıma yazacak birÅŸey gelmiyor” diye.. Fakat bunun farkında deÄŸildir, hala yazacak birÅŸeyler arıyodur..

Epey düşündükten sonra hala yazacak birşeyler bulamaz ve kendinden bahsetmeye başlar.. Gerek geçmişinden, gerekse geleceğe dair düşüncelerinden.. Yazar da yazar, yazar da yazar.. Anlatır kendi çapında birşeyler.. Ta ki yazdığı yazı ile aklına birşey gelmediği süreye dek..

Yazı bitince kendinde bi rahatlama hisseder, büyük bi iş başarmış gibi.. Oysaki alt tarafı bi yazı yazmıştır, büyütülecek birşey yoktur..

Ama önemli olan yaptığı iÅŸ deÄŸil, kendini psikolojik açıcan rahatlatma çabasıdır.. Ä°nsanın psikolojisi çok önemlidir ama psikoloji kavramına girmek istemiyorum.. Çünki…

Birde yazılarda önemli bi husus vardır; Ölmezsem onuda baÅŸka bi yazımda…