İçindeki benim
Üstümde hiç olmasını istemediğim yeşil örtü
Bir buruk uğultu etrafı…mda
Bir kısmı şimdiden uzaklarda
Düşünceler havada asılı kalmış
Ben çevremi görmüyorum
Çevrem beni duymuyor
Karanlık göremediklerime rehber
Işığın sakladıkları ortada kalmış
Hayat nedir ki?
Veda töreni bu kadar sahte
Tek perdelik bu oyunda
Bu ikinci perde neyin nesi?
Oynayanlar kimler?
Hüznün peşinden koşarken insan
Yakalayamadığı günleri yaşadım sayarak
Ne kadar sayacağımı bilmeden
Saydığım şafak yanıbaşımda
Yaşlanmadan yaşlanmışım
Hiç yaşamadan biterken hayat
Yeniden sarılmak mümkün mü hayata
Yeniden
Dört elle sarılmak
İlk sarıldığım ellerimi henüz geri alamamışken
Bir tahta kutuya konulacağını bile bile yaşamak niye?
Üzerimdeki yeşil örtü bozuyor sinirlerimi
Üzerinde bana ait olmayan bir dilde
Ne olduğunu bilmediğim yazılar
Sıyırıp atmak ne mümkün
Hareket hayatta kaldı
Buradaysa durmak esas
Acaba dostlarıylamı ölmeli insan
Burada yalnız kalmamak için
Cehennemi yaşarken yeryüzünde
burada gösterilen cehennemde ne?
Yeryüzünü cennete çevirmek varken
Burada cennet vadetmek niye?
Onu bunu bilmem ben
Bu tahta kutudan
Açtıkları daracık çukura bırakacaklar bedenimi
Üstümede toprak dolduracaklar
Zaten sıkı sıkı sardılar
Birde yıkadılar binbir törenle
Bu dünyada gerçekleri gördün
Direndin hiç durmadan erk’e diye
Göndermeden mahkum ettiler kefene
Hayattayken bana verilmeyenler verilecekmiş bu tarafta
Laf
Koskoca dünyada verme
İki metreye seksen santim
Küçücük çukurda varde
Vadedilenler için ölmedim ben
Canlıydım heyecanlıydım
Yaşamaya çalıştım bildiğimce
Ne hurafelere inandım
Ne dogmalara
Bir bilime inandım
Birde yüreğime
Buralarda bir yerim olsun diye değil
Yüreklerde yerim olsun diye yaşadım
Yaşayan bir bedendim
Çürümeye gidiyorum
Yoktum var oldum
Vardım yok oluyorum
Yaşarken çürümedi beynim
Örümcekler mezarıma örecekler artık
Beynime öremedikleri ağlarını

Bir Ölünün Günlüğü İçindeki benim Üstümde hiç olmasını istemediğim yeşil örtü Bir buruk uğultu etrafımda Bir kısmı şimdiden uzaklarda Düşünceler havada asılı kalmış Ben çevremi görmüyorum Çevrem beni duymuyor Karanlık göremediklerime rehber Işığın sakladıkları …ortada kalmış Hayat nedir ki? Veda töreni bu kadar sahte Tek perdelik bu oyunda Bu ikinci perde neyin nesi? Oynayanlar kimler? Hüznün peşinden koşarken insan Yakalayamadığı günleri yaşadım sayarak Ne kadar sayacağımı bilmeden Saydığım şafak yanıbaşımda Yaşlanmadan yaşlanmışım Hiç yaşamadan biterken hayat Yeniden sarılmak mümkün mü hayata Yeniden Dört elle sarılmak İlk sarıldığım ellerimi henüz geri alamamışken Bir tahta kutuya konulacağını bile bile yaşamak niye? Üzerimdeki yeşil örtü bozuyor sinirlerimi Üzerinde bana ait olmayan bir dilde Ne olduğunu bilmediğim yazılar Sıyırıp atmak ne mümkün Hareket hayatta kaldı Buradaysa durmak esas Acaba dostlarıylamı ölmeli insan Burada yalnız kalmamak için Cehennemi yaşarken yeryüzünde burada gösterilen cehennemde ne? Yeryüzünü cennete çevirmek varken Burada cennet vadetmek niye? Onu bunu bilmem ben Bu tahta kutudan Açtıkları daracık çukura bırakacaklar bedenimi Üstümede toprak dolduracaklar Zaten sıkı sıkı sardılar Birde yıkadılar binbir törenle Bu dünyada gerçekleri gördün Direndin hiç durmadan erk’e diye Göndermeden mahkum ettiler kefene Hayattayken bana verilmeyenler verilecekmiş bu tarafta Laf Koskoca dünyada verme İki metreye seksen santim Küçücük çukurda varde Vadedilenler için ölmedim ben Canlıydım heyecanlıydım Yaşamaya çalıştım bildiğimce Ne hurafelere inandım Ne dogmalara Bir bilime inandım Birde yüreğime Buralarda bir yerim olsun diye değil Yüreklerde yerim olsun diye yaşadım Yaşayan bir bedendim Çürümeye gidiyorum Yoktum var oldum Vardım yok oluyorum Yaşarken çürümedi beynim Örümcekler mezarıma örecekler artık Beynime öremedikleri ağlarını Serengi

birazda bizden yazalım sitenin havası deyişsin bakıyorum 2 gündür siteye pek bişey eklenmiyor hayırdır sorun nedir bu siteler hassasdır birgün ilgilenmessen küsrler bunlar cicek gibidir suyu vereceksin bunlar bebek gibidir mamasını vereceksin bi derdin varsa yazarsın sitene derdini paylaşırsın sana dert ortagı olur sen neyin yerine koyarsan sitende o dur durmak yok güzel gidiyorsun devam

isyan sözleri

Ağlıyorum işde sevinin dostlar.Bu hale düşmemmi sizler istediniz.Şimdi ise çığlıklar atıp güle bilirsiniz.Hepiniz birer acımzsız okadarda bencilsiniz.Benim bu halimi sizler yaratdınız.Sizlere yalvardım ama duymadınız.Ölüyorum dedim bir tekmede siz atdınız.Bakıyorum bu halimden bayağı memnın  kaldınız.Sizlere ne yapdım inan bilmiyorum.Hergün ağlıyorum hergün kahroluyorumAçdım ellerimi ALLAHA yalvarıyorum.Al şu canımı yarap aRrtık dayanamıyorum.Çekildim soğuk odama azraili bekliyorum.Bütün vicudum üşüyor çok titriyorum.Yaktığım sıgaranın dumanıyla avunuyorumçBir damla mutluluğa muhtaç yaşıyorum.Başım öne eyildi bedenim yıkıldı.Gözlerimden isteksiz bir damla yaş aktı.Anladım gözlerimden akan son damlaydı.Son nefesimi verirken keşke yanımda.Sevdiğim olsaydı….

Hayat dedikleri böyleymiş demekki.Sallanıp gidiyoruz acıgla kederle dertle.Ölüm baş ucumda beklemekdeyim.Düşünürüm güzel günlerimi.Sevenlerim gelir aklıma tek tek.Severdim yaşmayı ama.Gülmedi yüzüm acılar kederler hep beni buldu.Gece olunca herzaman göz yaşı döküp.Kaderime isyan edip Ölmeyi dilerdim.Nasılda çaesizim yaşantım tutsak.Gözlerine vurgunum, sevgine hasterim.Hergün yediğim ekmek kadar muhtacım sana anlasana…

Bir hataymıydı seni sevmek.Seni sevmek sevdiğini söyleyememek.Yoksa bir masalmıydı rüyamıydı.Seni ansızın karşımda görmek.Sevdiğime pişman etme beni.Duygularımı öldürme ne olur.Seninle bağlandım hayata.Sevemezsen brak ellerimi.Sana yazmakdan yoruldu kalemim.Durdu gözlerim yoluna bakmakdan.Evet bir hayaydı seni sevmek.Seni sevmek karşılık görmeden.Bir umut vermedin yine sevdim.Sevmek cok güzel dedim.Bana büyük acılar versede.Hatayı kabul etsemde seni ÇOK SEVDİM…

Korkuyorum ağzından çıkacak iki kelimeden.Sonum olur inanayrılalım demen.Sebebsizce nedir böyle küsüp gidişin.Terketme beni ağrılamam senden.Benden heran ayrılacaksın korkusuyla yaşıyorum.Ayrılamam inan ALLAHA dualar ediyorum.Ayrılma benden sana yalvarıyorum.Sevgin saplanmış bir hançer gibi.Söküp atamaz kimse  seviyorum çünki seni.Ecel gelse bile korkutamaz beni.Birtek senden korkuyorum bilirsin nedenini.Ben sensiz bu alemde inan yaşayamam.Alsalarda canımı ben senden kopamam.Ayrıldım sözünü duyarsam ben yaşayamam.Seni benim kadar seven bulamazsın.Seni sevdiğimi biliyosun onun için şimarırsın.Sende sev beni gülümsensiz kalmasın.BU dünyada birtek sen sende benim Dünyamsın duman gözlüm…

hayat dersi

BEN ÖĞRENDİM

• İnsanlara kendimi zorla sevdiremicemi ÖĞRENDİM
• Yapa bileceğim tek şey sevilebilecek biri olmak,gerisi insanlara kalmış İnsanları ne kadar düşünürsem düşüneyim onların beni nekadar düşünmediklerini ÖĞRENDİM.
• Güven elde edebilmek için yılların gerekdiğini ama yok etmek için sanıyelerin bile yetdiğini ÖGRENDİM.
• Önemli olanın haytımdaki eşyaların paranın pulun değil hayatımdaki kişilerin oluğunu ÖĞRENDİM.
• İnsanların ançak 15 dakika cekiçi olabildiğini ondan sonra alışıldığını ÖĞRENDİM.
• Kendimi karşılaşdırmak için başkalarının en iyi yaptıklarını değil onların daha önemli olduklarını ÖĞRENDİM.
• Her ne kadar ince kesersen kes kesilenin iki yüzü olduğunu ÖĞRENDİM.
• Sevdiğim kişilere sevği dolu sözler söylemem, belki bu son defa son görüşüm olabileceğini ÖĞRENDİM.
• Her ne kadar onu cok düşünsemde yinede gidebileceğini ÖĞRENDİM.
• Sinirlendiğimde gercekden buna deysede deysede bile aşkı acımasız olmayıp yarğısız infaz etmemesini ÖĞRENDİM.
• Gercek dostlığun ve gercek aşkın aramızda uzak mesafeler olsabile büğüdüğünü ÖĞRENDİM.
• Birisinin beni istediğim gibi sevmemesi onun beni tüm benliğiyle sevmediği anlamına gelmediğini ÖĞRENDİM.
• Bir arkadaşım ne kadar iyi olursa olsun beni üzeceğini ve benim yinede onu affetmem gerekdiğini ÖĞRENDİM.
• Bazen başkaları tarafından affedilmenin yetmediğini ÖĞRENDİM.
• Kendimide affetmeyi ÖĞRENMELİYİM.
• Çünkü kalbim nekadar kırılmış olursa olsun dünyanın benim acılarımdan dolayı durmayacağını ÖĞRENDİM.
• Beni doğru dürüst tanımayan kişilerin hayatımı bir kaç saat içinde nasıl mahfede bileceklerini ÖĞRENDİM.
• Verebileceğim bir şey kalmadığında bile bir arkadaşın ağladığında ona yardım edebilecek gücü bulabileceğimi ÖĞRENDİM.
• Yazmanın konuşmak kadar duygusal gayret gerekdiğini ÖĞRENDİM.
• Tabi anlaya bilene en fazla en sevdiğim insanın beni ih bir zaman tanımadığını yüreğinin sesini dinlemediğini ÖĞRENDİM.
• Ve sevmeği sevilmeği ÖĞRENDİM.
• Bunu zor yazdığımı ve akıllıca olduğunu BEN ÖĞRENDİM…..
• Hayat cok kısa yaşamağa değer…