faşizim!!

 1930′lu ve 1940′lı yıllar hem dünyada hem de Türkiye’de faşist düşüncenin ve siyasetin yükselişe geçtiği dönemlerdir. Alman ve İtalyan faşizminin iktidara gelmesi Türkiye’de de faşist kadroların canlanmasını sağlamış, faşist ideolojinin ve devlet anlayışının birçok unsurunun TC devletinin resmi ideol…ojisiyle örtüşmesinin de etkisiyle, devlet bürokrasisinin üst katmanlarında kendine yandaşlar bulmuştur.

Avrupa, insanlık tarihinin en karanlık, en vahşi dönemleri arasında anılması zorunlu ve kaçınılmaz olan Nazi barbarlığıyla İtalyan faşizminin; Frankocu barbarlıkla Bulgar faşizmi ve Yunan cunta yönetimlerinin de “anavatanı”ydı! Tekelci burjuvazinin en saldırgan, en vahşi diktatörlük biçimi olarak faşizmin ideolojik cephaneliğinde şovenizm, ırkçılık ve antikomünizm baş köşeye oturtulmuştu. Bu barbarca ayrımcılık, işçi sınıfını ve “yerli-yabancı” tüm emekçileri baş hedef olarak belirlemişti. materyalist bilim insanları, hümanist düşünür ve sanatçılar, fanatizmi reddeden din adamları, sosyal demokratlar, kısaca faşist kıtalara katılmayı ve ikirciksiz biat etmeyi kabullenmeyen herkes hedefteydi.
Avrupa tekelci burjuvazisi, barbarlık
Şoven milliyetçi-faşist partilerin toplumsal temelinde en ezilmiş ve dışlanmış yarı lümpen tabakalar bulunur. Tarihte ve bütün dünyada faşizm yoksul ve horlanmış kitlelerin kör ve sağır hale getirilerek içi boş hedeflere saldırtılmasından güç alır. İntikam duyguları, nefret ve öfke, içe kapanıklık ve boş böbürlenme, mitolojik öğelerle süslenmiş heyecanlı sloganlar, din ve milliyetçilik, faşist propagandanın malzemelerini oluşturur. Faşizm sürekli bir düşmana ihtiyaç duyar. Türkiye’de faşizmin korkulukları arasında Ermeniler, Rumlar, Yahudiler ve Kürtler “sürekli düşman” ihtiyacını karşılamışlardır. Ermenistan’da ise, Türk düşmanlığı faşizmi besleyen bir kaynak olarak kullanılıyor.
Irkci ve söven politikalar yaparak insanlari gaz odalarinda hunharca kätledenler, tarihte kara bir leke olarak yerlerini almislardir
Fasizim’e, Sovenizme ve hertürden gericilige karsi birleselim